Wie ’s avonds over de 40-meterband draait en blijft hangen op 7055 kHz, kan zomaar in een auditieve loopgravenoorlog terechtkomen. Geen nieuwslezer, geen muziekprogramma, geen keurige amateurverbinding met “over en uit”. Nee — hier hoor je geschreeuw, verwensingen, patriottische liederen, fluittonen, sirenes en soms minutenlange tirades die klinken alsof iemand een microfoon in een geopolitieke ruzie heeft gegooid.
Welkom op het meest chaotische stukje van de kortegolf.
De achtergrond: hoe kwam 7055 kHz hier terecht?
De spanningen op deze frequentie zijn geen op zichzelf staand radioverschijnsel. Ze zijn een echo van het conflict tussen Oekraïne en Rusland, dat sinds 2014 — na de annexatie van Krim — steeds verder escaleerde en in 2022 uitmondde in een grootschalige invasie.
Waar oorlog is, sijpelt die ook door in onverwachte domeinen. Zelfs in de amateurradiobanden.
De 40-meterband (rond 7 MHz) is populair bij radioamateurs omdat hij ’s avonds uitstekende propagatie heeft over middellange afstanden. 7055 kHz ligt in een segment dat bedoeld is voor spraakverbindingen. Normaal gesproken hoor je hier nette QSO’s: rapporten over signaalsterkte, weerberichten, technische praat. Maar sinds het conflict verscherpte, werd deze frequentie een symbolisch slagveld.
Volgens de International Amateur Radio Union (IARU) is het gebied rond 7055 kHz regelmatig het toneel van opzettelijke verstoringen. Geen officiële militaire communicatie, maar individuen — soms radioamateurs met licentie, soms piraten die de frequentie gebruiken om propaganda te verspreiden of tegenstanders te provoceren.
En provoceren doen ze.
Wat hoor je daar eigenlijk?
Wie lang genoeg luistert, herkent patronen:
Nationalistische muziek die eindeloos wordt herhaald
Stemmen die elkaar overstemmen met grove beledigingen
Geluidsfragmenten van sirenes of explosies
Fluittonen of draaggolven bedoeld om gesprekken onmogelijk te maken
Het heeft iets absurds. Alsof Twitter ruzie maakt, maar dan met buizenversterkers en antennemasten.
Sommige uitzendingen lijken zorgvuldig opgezet — krachtige signalen, goede audiokwaliteit — wat wijst op serieuze zenders. Andere klinken als iemand met een microfoon in een schuur. Maar de emotie is overal hetzelfde: boosheid, frustratie, nationalistische felheid.
Waarom juist amateurradio?
Amateurradio heeft historisch een bijna romantisch imago: internationale vriendschap, techniek, wederzijds respect. Tijdens de Koude Oorlog was het zelfs een brug tussen Oost en West. Juist daarom voelt het schrijnend dat een deel van die band nu een klankbord is voor scheldpartijen.
Maar radio is open. Iedereen met de juiste apparatuur kan uitzenden. En waar het internet gemodereerd kan worden, is de ether veel moeilijker te controleren — zeker over landsgrenzen heen.
Nationale toezichthouders kunnen licenties intrekken, maar als iemand buiten de regels zendt, of vanuit een ander land, houdt de handhaving snel op. Het gevolg: een frequentie die soms meer wegheeft van een akoestische arena dan van een hobbyband.
Een ether als spiegel
Wat 7055 kHz zo fascinerend maakt, is dat het een ongefilterde weerspiegeling is van een groter conflict. Geen diplomatieke taal, geen persconferenties — alleen rauwe emotie, rechtstreeks via ionosferische reflectie je antenne in.
Voor de ene luisteraar is het storend en frustrerend. Voor de andere is het een historisch document in realtime. Een bewijs dat oorlog niet alleen op land, zee en internet wordt uitgevochten, maar ook in dat oude, bijna nostalgische medium: de kortegolf. De ether vergeet niets. En op 7055 kHz klinkt dat soms oorverdovend luid.
Met vriendelijke groet René Koolenbrander Auteur/columnist
